Ε!;

Χαζεύων εις το διαδίκτυον συνήντησα κατά λάθος (ψάχνων περί του φορητού υπολογιστού Asus Eee συγκεκριμένως) την ακόλουθον ιστοσελίδαν, η οποία μας δείχνει ότι οι συμπαθείς βιβλιοπώλαι-τηλεαστέρες των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών είναι εδώ και πολύ καιρό ξεπερασμένοι (βαρβαριστί πασέ): www.e-e-e.gr

Επειδή και το χάζεμα μου έχει τα όρια του, δεν δύναμαι να ασχοληθώ περαιτέρω. Επομένως πάσα πληροφορία και ερμηνεία δεκτή.

Ειμί Κωνσταντίνος ο χαζεύων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Βιβλιοπαρουσίαση

Επειδή είμεθα ήδη εντός εορταστικής περιόδου και δώρα ανταλλάσσονται, θα ήθελον να παρουσιάσω τρεις κλασσικάς επιλογάς μου εκ της διεθνούς βιβλιοπαραγωγής.

1. Kenji Kawakami, The Big Bento Box of Unuseless Japanese Inventions, New York, 2005. Πρόκειται περί ενός έργου που παρουσιάζει την ιαπωνικήν τέχνην του Chindogu. Η τέχνη ταύτη βασίζεται εις τας παναρχαίας και σοφωτάτας ιαπωνικάς αρχάς της αυτονοήτου λύσεως δια μέγιστα προβλήματα που απασχολούν τον άνθρωπον, όπως θα διαπιστώσετε εδώ . Δι’ όσους ετοιμάζονται να χλευάσουν τα μεγαλουργήματα των συμπαθών Ιαπώνων, θα τους αποστομώσω λέγων ότι η χώρα τους με τοιαύτας εφευρέσεις βρίσκεται εις την διεθνήν πρωτοπορίαν – ας είναι το βιβλίον τούτο οδηγός και δια το ιδικόν μας έθνος (παράδειγμα αποτελεί η φωτογραφία, εις την οποίαν βλέπομεν ένα θαύμα της ιαπωνικής τεχνολογικής εξελίξεως: τηλέφωνον-βαράκιον το οποίον λειτουργεί με δύο τρόπους: αφενός γυμνάζει τον ομιλούντα ενόσω εκείνος συνδιαλέγεται, αφετέρου αποτρέπει σπατάλην χρόνου και χρήματος, διότι δεν δυναται πλέον να κρατά κανείς επί πολλή ώρα το τηλέφωνον εις το χέρι του).

2. Tom Gleisner, Santo Cilauro, Rob Sitch, Molvania: A land untouched by modern dentistry, 2003. Χρησιμότατος ταξιδιωτικός οδηγός δι' όσους ετοιμάζονται να επισκεφθούν την Μολβανίαν, χώραν φανταστικήν, η οποία ομοιάζει προς τα γνωστά μας Βαλκάνια και εν γένει την ανατολικήν Ευρώπην. Οποιοσδήποτε συνειρμός με την ελληνικήν ύπαιθρον είναι εκ του πονηρού και απορρίπτεται.

3. Andy Riley, The Bumper Book of Bunny Suicides, 2007. Διά κάποιαν άγνωστην αιτίαν τα κουνέλια αποφασίζουσι να αυτοκτονήσουν (με διαφόρους απλούς τρόπους, τους οποίους μπορείτε να δείτε εδώ). Σημείωσις 1η: ο δημιουργός είναι Βρεττανός ουχί Έλλην. Σημείωσις 2α: Το βιβλίο δημιουργήθηκε προ ετών ουχί εν έτει 2010. Σημείωσις 3η: Μην το δοκιμάσετε εις την οικίαν σας.

Κατόπιν των παραπάνω εύχομαι Καλόν Πάσχα εις όλους και καλάς αναγνώσεις.
Εις το επανιδείν - και δι' όσους ομιλούν την μολβανικήν: Krokystrokiskiaskya!

Ειμί Κωνσταντίνος ο Βιβλιοκτόνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Μεγάλοι Έλληνες

Επιστρέφων εις Ελλάδα κατόπιν πολυημέρου απουσίας εις το εξωτερικόν πέφτω επάνω εις ειδήσεις καυτάς που με οδηγούν εις τας ακολούθους σκέψεις:

Η Ελλάς από συστάσεώς της εις κράτος έχει ανάγκη από προσωπικότητες εμβελείας αι οποίαι μένουν εις την ιστορίαν με τον χαρακτηρισμόν του "εθνικού" - προσωπικότητες που εκφράζουν τας εκάστοτε ανάγκας και επιθυμίας του ελληνικού λαού, με δύο λέξεις την ψυχήν του έθνους. Τοιουτοτρόπως έχομεν κατά χρονικήν (και ποιοτικήν ενδεχομένως) σειράν τον Διονύσιον Σολωμόν (1798-1857, εθνικός ποιητής), τον Ανδρέαν Συγγρόν (1830-1899, εθνικός ευεργέτης), τον Ελευθέριον Βενιζέλον (1864-1936, εθνάρχης), την Αλίκην Βουγιουκλάκην (1933-1996, εθνική σταρ) και την Ιουλίαν Αλεξανδράτου (1985 -, εθνική πορνοστάρ). Επειδή μεταξύ των προσώπων αυτών μεσολαβούν μερικαί δεκαετίαι, αναρωτιέμαι τι εθνικόν μας περιμένει εις τριάκοντα-τεσσαράκοντα χρόνια.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εθνοϊστολόγος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υστερόγραφον: Ας με συγχωρήσει ο Ηθοποιός, Παρουσιαστής, Τραγουδιστής, Αστρολόγος, Εκτροφέας μακρίτριχων και κοντότριχων Τσιουάουα (Chihuahua) και στενός φίλος της καινούργιας Μαίριλιν Μονρό (Merilyn Monroe), Πάρις Χίλτον (Paris Hilton), κύριος Ανδρέας Ευαγγελόπουλος που δεν τον συμπεριέλαβα εις την λίσταν ως Εθνικόν Σταρ - ας θεωρήσει εαυτόν εθνικόν κεφάλαιον διά το μέλλον.

Κοπτοραπτού

Μπορεί να έχει βρει ευκαιρία ο πρώην αγαπημένος μου να αλωνίσει σε δικά μου μάλιστα χωράφια, αυτό όμως οφείλεται στο ότι δεν έχω βρει μέχρι στιγμής κάποια είδηση που να με ιντριγκάρει τόσο ώστε να τη στηλιτεύσω με τη βαθυστόχαστη πέννα μου.Αυτές τις μέρες λοιπόν αφήνω την Πίτσα στο πόδι μου:

Η Μενεγάκη μήνυσε τον Μαυρομουστακάκη.

Στο opening βρέθηκε και η Άννα Βίσση. Η 'Αννα, νηπιαγωγός που περιμένει το διορισμό της, είναι παντρεμένη εδώ και λίγο καιρό με τον Νίκο. Κι ενώ στη σχέση τους δεν υπάρχει κάποιο ορατό πρόβλημα, η 'Αννα αισθάνεται απέχθεια για τον άνδρα της κι αρνείται να κάνει έρωτα μαζί του. Αιτία είναι η κολπική μαρμαρυγή, που είναι μια ηλεκτρική βλάβη, ένα είδους “βραχυκύκλωμα” με άλλα λόγια. Οπως θα γνωρίζετε, για να μπορεί να έχει στύση ο άνδρας, πρέπει να δουλεύει καλά η καρδιά του, γιατί η καρδιά και το πουλί είναι πακέτο.

«Μαγικά» πακέτα συναισθημάτων γίνονται γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων που αναζητούν ένα χαμένο κομμάτι από το παζλ της ζωής τους. Η Αννα αποκάλυψε ότι νοιώθει απόλυτα ικανοποιημένη και χαίρεται ιδιαίτερα που έχει κερδίσει την εκτίμηση των ανδρών φιλάθλων. Η πιο συχνή ερώτηση που της κάνουν είναι «ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα». Η απορία αυτή εκφράζεται, κάποιες φορές με έντονο τρόπο σε διάφορες απλές αλλά σημαντικές καθημερινές συζητήσεις, και ενίοτε με πιο ήπιο τρόπο και μορφή, σε μεγάλα σαλόνια κυριών κατά την διάρκεια του απογευματινού τους τσαγιού.

Η Πίτσα έβγαλε την άκρη: σε ένα τέτοιο σουαρέ είχε παρευρεθεί και η Ελένη, talking over tea για το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα. Ειδική να απαντήσει στην ερώτηση, στάθηκε η φίλη της Άννα Βίσση, επειδή έχει κερδίσει την εκτίμηση των ανδρών φιλάθλων [και ποδοσφαιριστών θα προσέθετα εγώ]. Η οποία Άννα ωστόσο, πέρα από ειδική σε ποδοσφαιρικά θέματα, είπε να πει στις φίλες της τον πόνο της για τον άνδρα της που δεν του κάνει κούκου.

Φεύγοντας η Ελένη ήταν αγχωμένη - γιατί έμαθε τελικά ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα και έτρεξε να το παίξει στο στοίχημα. Σα να μην της έφτανε αυτό, τσουπ μπροστά της ο Μαυρομουστακάκης. Είχε λοιπόν τρομοκρατηθεί, καθώς φοβόταν ότι θα προκληθεί ατύχημα, στην προσπάθειά της να τον αποφύγει...

Ρε ουρτ...

Το ταπεινό (πολύ θα το'θελες) χαμομηλάκι.

Γοογλε, το ψαχτήρι των Ελλήνων

Εις το διαδίκτυον υποκύπτομεν συχνά εις λάθη και εις βιασύνας. Μία τέτοια μου άνοιξε τα ομμάτια και μου έδειξε ότι η μηχανή αναζητήσεως του Google έχει εν πολλοίς εξελληνιστεί. Εξηγούμαι: αν γράψει κανείς facebook λογικώς θα εμφανιστεί κάτωθεν εις τας διαδικτυακάς προτάσεις αναζητήσεων ο γνωστός ιστότοπος ψηφιακών συν-ερεύσεων. Αν όμως διατηρήσει κανείς το ελληνικόν πληκτρολόγιον και γράψει facebook, εις την πραγματικότηταν πληκτρολογεί "φαψεβοοκ", το οποίον παρά την φαινομενικήν του ασυναρτησίαν παραπέμπει εις τον ίδιον ιστότοπον. Ομοίως εάν αντί για "google" γράφει "γοογλε" και αντί για "hotmail" γράφει "ηοτμαιλ".

Το ωραιότερον είναι όμως ότι υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν ελληνικά: έτσι αντί για "google video" έχουν γράψει "γοογλε ωιδεο" (προφανώς είναι πολλοί διότι πληκτρολογώντας κανείς γοογλε βγαίνουν πολλά όμορφα του τύπου "ωιδεο"(video), "μαπς"(maps) - το τελευταίον μου θυμίζει τον συνάδελφον του πράκτορα Θου-Βου, τον Μαπ-31). Το επίπεδο αγγλομαθείας των ελληνικών ταινιών του '60 αναβιώνει και εις το "πλαυβου"(playboy). Ειδικά όμως εις τους "μαπς" υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα: "μαπ οφ γρεεψε" ή "μαπ οφ ατηενσ" (map of greece και map of athens, αντιστοίχως). Ομοίως: αντί για "windows" υπάρχει το κατανοητόν και ως προάστιον της Θεσσαλονίκης "ςινδοςσ" με πολλάς παραλλαγάς, όπως πχ "ςινδοςσ λιωε μεσσενγερ" (αγγλιστί: windows live messenger). Ακατανόητον ομοιάζει εις τους μη μυημένους το "ςιλδ γθνσ", αλλά δεν είναι παρά το "wild guns" (ίσως πιο wild από όσο επιτρέπεται). Ευνοήτως η πιο αγαπημένη κατάληξη ιστοσελίδων είναι .ψομ (ουχί εκ του ψωμιού αλλά εκ του com) ή .γρ. Μερικοί σκληροπυρηνικοί ελληνισταί έχουν εξελληνίσει ως και το συμπαθές εστιατόριον "noodle bar" το οποίον δύναται να αναζητήσει κανείς και ως "νοοδλε μπαρ" ή αναζητούν το "ηονδοσ" που δεν είναι ουδέν έτερον του αγαπημένου μας "Hondos".

Χρειάζεται όμως προσοχή εις παρεξηγήσεις: το "φρεεμετεο" δεν έχει σχέσιν με αναγούλας και εμέτους, αλλά είναι απλώς το "freemeteo". Έτι περίεργον είναι το "γαμεσ φορ γιρλσ", "γαμεσ φορ βους" ή το ενδιαφέρον "δρεσσ υπ γαμεσ" ( διά να μην πάει ο νους σας εις το πονηρόν, βιάζομαι να δηλώσω ότι αποτελούν εξελληνισμόν του "games for girls", "games for boys" (βους=αγόρια και ουχί βόδιον εις την συγκεκριμένην περίπτωσιν...) και "dress up games"). Και μια και ομίλησα περί πονηρού, ας προσέχουν οι φιλόζωοι: το "γαυ.γρ" δεν παραπέμπει εις κυνοφιλικήν σελίδαν, αλλά εις το "gay.gr".

Είναι προφανές ότι η άλωσις της αγαπημένης μας φίλης γκούγκλας (αγγλιστί google) είναι πλέον γεγονός και η Ελλάς δι' ακόμη μίαν φοράν δικαιούται να πανηγυρίζει δια το "βιγ βανγ" (big bang) της εξαπλώσεως της ελληνικής εις άπασαν την "εαρτη" (earth).

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Χρόνια Πολλά!

Μετά την πάροδον μηνός εκ της ξενερώτου εορτής του Αγίου Βαλεντίνου (14η Φεβρουαρίου) έρχεται η εκδίκησις: Steak and Blowjob Day (ελληνιστί: ημέρα μπριζόλης και πεολιχείας).

Υπάρχουν όμως λαοί που ακόμη και την αγίαν ημέραν ταύτην επιμένουν να παραμένουν ξενέρωτοι (ιδέ Ιάπωναι και Κορεάται) και εορτάζουν σήμερον την "λευκήν ημέραν" κατά την οποίαν προσφέρουσι σοκολατάκια!

Προσωπικώς θεωρώ ότι ο λόγος δύναται να ανευρεθεί εις την πανθομολογουμένην μικροφαλλίαν (χυδαϊστί μικροτσουτσουνίαση) των λαών της Άπω Ανατολής, οι οποίοι υποκατέστησαν την πεολιχείαν με σοκολατάκια (η σοκολάτα άλλωστε είναι γνωστή και ως σεξουαλικόν υποκατάστατον). Ας γνωρίζουσι όμως οι συμπαθείς Ασιάται ότι αι σκοτειναί συνομωσίαι κατά του θεσμού υπό τον μανδύαν σοκολατακίων και η προσβολή εις την ιεροτελεστίαν αυτού δεν θα περάσουν!

Χρόνια πολλά εις τους εορτάζοντας.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εορτάζων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υστερόγραφον 1: Λέγεται ότι το νέον επετειακόν βίντεο της Ιουλίας Αλεξανδράτου είναι φτιαγμένον ειδικώς διά την σημερινήν εορτήν: πρόκειται για μοναδικόν συνδυασμόν μαγειρικής και ερωτικής τέχνης, όπου η Ιουλία αποκαλύπτει τα μυστικά του μαγειρέματος των μπριζολών καθώς και ευφάνταστους τρόπους σερβιρίσματος αυτών εις τον σύντροφόν της.

Υστερόγραφον 2: Δι’ όσους δεν δύνανται να κατανοήσουν την σπουδαιότηταν του ζητήματος και απορούν διατί με απασχολούν τέτοια θέματα, ας αρκεσθούν εις το ότι είμαι κι εγώ reloaded.

Mademoiselle Julie

Παρηκολούθησα κι εγώ μετά μεγίστου ενδιαφέροντος την ερωτικήν ταινίαν της αστέρος (βαρβαριστί star) Ιουλίας (λαϊκιστί Τζούλιας) και εξανίσταμαι με την ανικανότητα όλων να αντιληφθώσι την καλλιτεχνικήν αξίαν του εγχειρήματος της νεαράς πρωταγωνιστρίας. Διότι δεν πρόκειται περί σκληράς τσοντός ως πολλοί ισχυρίζονται, αλλά μάλλον περί επιτυχεστάτης μεταμοδέρνας διασκευής του κλασσικού έργου "Δεσποινίς Τζούλια" του μεγάλου σκανδιναυού δραματουργού Αυγούστου Στρίντμπεργκ -ο οποίος διά την ταινίαν μετωνομάσθη εις Στρινγκ-μπεργκ διά να ταιριάζει με την αμφίεσιν της πρωταγωνιστρίας (όταν βεβαίως αύτη είναι ενδεδυμένη). Και το αποδεικνύουσι τα κάτωθι (εκτός βεβαίως από την ταυτωνυμία πρωταγωνιστρίας και ηρωίδος του έργου): εις το πρωτότυπον η δεσποινίς Τζούλια λέγει εις τον συμπρωταγωνιστήν της Ζαν (άλλον στοιχείον ομοιότητος: ο Γάλλος συμπρωταγωνιστής της ταινίας ονομάζεται Γιαν): "Άνοιξε μιαν μποτίλιαν κρασί, σερβίρισε και μετά κλείσε την καλώς". Εις την ταινία αναλαμβάνει η ιδία όπως ανοίξει την μποτίλιαν, καθημένη επάνω εις αυτήν. Προς το τέλος του δράματος, η δεσποινίς Τζούλια ετοιμάζεται να φύγει κρατούσα πτηνόν (λαϊκιστί πουλί), το οποίον ο συμπρωταγωνιστής της τελικώς φονεύει. Και εις την ταινίαν κρατεί πτηνόν (του συμπρωταγωνιστού της συγκεκριμένως), το οποίον κακομεταχειρίζεται παντοιοτρόπως έως ότου το πνίξει εντός της. Υπάρχουσι και έτερα στοιχεία ομοιότητος μεταξύ των δύο καλλιτεχνημάτων, αλλά μία διδακτορική διατριβή θα ήτο, νομίζω, περισσότερον ενδεδειγμένη.

Μετά την επιτυχίαν ταύτην εις την διασκευήν δραμάτων, η αστήρ Ιουλία θα δεχθεί οπωσδήποτε νέας σοβαράς προτάσεις. Ανεπιβεβαίωτες φήμες λέγουσιν ότι η Ιουλία θα πρωταγωνιστήσει εις το ανέβασμα του έργου "Αντώνιος και Κλεο-πάρτα μωρή" (η τελευταία λέξις αποτελεί προσθήκη κατ'απαίτησιν της πρωταγωνιστρίας, η οποία έχει μεγάλην εμπειρίαν εις έργα του Σέξπυρ). Προτάσεις θα γίνουν και δι' άλλα έργα: παραδείγματος χάριν το "Να ντύσουμε τους γυμνούς" του Λουίτζι Πιραντέλλο (έργο εις το οποίον η Ιουλία θα αρνηθεί μετ' επιτάσεως να ενδυθεί και θα καεί μάλιστα εις την πυρά αρνουμένη μέχρι τέλους να εγκαταλείψει τας πεποιθήσεις της), "Πάρ'τη γενεθλίων" του Χάρολντ Πίντερ (με διεθνές καστ), "Λεωφορείον ο Πόθος" του Τενεσή Γουίλιαμς (η αμοιβή της πρωταγωνιστρίας θα εξαρτηθεί από τον αριθμόν των επιβατών του λεωφορείου) κ.α. Η Ιουλία όμως δεν πρόκειται επ'ουδενί να παίξει εις το έργον "Οι τρεις αδερφές" του Άντον Τσέχοφ, διότι, ως θα δηλώσει, δεν έχει πρόβλημα με τας επιλογάς των ανθρώπων και το τι κάνει ο καθείς εις το κρεβάτιόν του, αλλά η ιδία εις ανωμαλίας δεν θα δεχθεί να συμμετάσχει. Φημολογείται επίσης ότι αρνήθηκε πρόσκλησιν του παγκοσμίου φήμης παρισινού "Θεάτρου του Ηλίου", διότι έχει ήδη ξεκινήσει σολάριουμ εν όψει του θέρους - άλλωστε τον ήλιον της Ελλάδος δεν τον αλλάζει με τίποτε. Τέλος, ενδεχόμενη βράβευσίς της με το διεθνές βραβείον "Kavli" (ιδέ ανάρτησιν 5^ης Μαρτίου 2010 κάτωθι), δεν την ενδιαφέρει, διότι εις την καριέραν της έχει λάβει πλείστα παρόμοια βραβεία.

Θα παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς (ουχί δυστυχώς όσον θα ήθελα, αλλά τέλος πάντων...) τας καλλιτεχνικάς ανησυχίας της Ιουλίας και, εάν παραστεί ανάγκη, θα επανέλθω με νεωτέραν ανάρτησιν.

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.